100. urodziny Bolesława Grzegorczyka


DSC00649a

UML_5087a

Opis wydarzenia


W dniu 25 sierpnia jubileusz 100. urodzin obchodził członek naszego Związku, kolega Bolesław Grzegorczyk. Z tej okazji odbyły się dwie uroczystości: pierwsza rodzinna w niedziele 21 sierpnia, rozpoczęła się mszą św. w kościele p.w. Świętego Krzyża, ul. Pogodna 7, gdzie otrzymał oficjalne błogosławieństwo od samego Ojca Świętego Franciszka. Po mszy solenizant zaprosił zebranych na uroczysty obiad w knajpie JAGIENKA Domowe Bistro. Poza licznie przybyłą rodziną, obecni byli koledzy ze Związku Inwalidów Wojennych RP oraz Związku Piłsudczyków Okręg Ziemi Lubelskiej. Delegacja naszego Związku podziękowała wyjątkowym grawertonem za „wieloletnią działalność społeczną oraz za wzorową obywatelską postawę, stawienie oporu najeźdźcy oraz bohaterską walkę o wolność i niepodległość naszej Ojczyzny”.
Druga uroczystość, oficjalna odbyła się 25 sierpnia w siedzibie Zarządu Okręgowego, zostały na nią zaproszone władze państwowe oraz samorządowe. Okolicznościowe wyróżnienie wręczył w imieniu Marszałka Województwa Lubelskiego – Wicemarszałek Zbigniew Wojciechowski. W uznaniu zasług dla Ojczyzny i miasta Lublin, wniesione wieloletnią działalnością patriotyczną z podziękowaniami za dbałość o pamięć historyczną oraz kształtowanie tożsamości narodowej wśród Lublinian, Bolesław Gzregorczyk otrzymał „Medal zasłużony dla miasta Lublina”. W imieniu prezydenta miasta, wyróżnienie wręczyli przedstawiciele – Zdzisław Niedbała i Anna Augustyniak. Poniżej znajduje się skrócona biografia naszego bohatera.


Bolesław Grzegorczyk urodził się 25 sierpnia 1922 roku w Żyrzynie jako jedno z czworga dzieci Antoniego Grzegorczyka i Anny z domu Mikos. Rodzice mieli niewielki kawałek ziemi, pracowali razem z dziećmi w gospodarstwie dziedzica majątku w Żyrzynie. Bolesław ukończył 6 klasową Szkołę Podstawową w Żyrzynie. Tradycje patriotyczne i niepodległościowe wyniósł z domu rodzinnego. Jego ojciec Antoni był żołnierzem, w czasie I Wojny Światowej walczył w II Brygadzie Legionów Polskich pod dowództwem generała Józefa Hallera, a jego wuj Piotr Mikos walczył w Legionach Polskich Piłsudskiego.
W wieku 18 lat rozpoczął walkę z okupantem. Ma udokumentowaną działalność w szeregach Armii Krajowej od 15 stycznia 1940 r. do 22. lipca 1944 roku, gdy został ranny w bitwie pod Żyrzynem. A następnie od 26 października 1944 roku do 9 maja 1945 służył w odrodzonym Wojsku Polskim. Wraz z I Armią Wojska Polskiego przeszedł szlak bojowy od Lublina, przez Warszawę, Wał Pomorski, Kołobrzeg, Berlin do rzeki Łeby. W czasie walk zdobył wiele odznaczeń bojowych. Po wojnie, do 1947 roku pracował jako kierowca samochodów ciężarowych w Wojsku Polskim przewożąc materiały sanitarne i sprzęt do budowanych szpitali
(62 Składnica Sanitarna w Warszawie).
W 1949 roku ożenił się z Marianną z domu Wójcik, z którą ma troje dzieci: Barbarę, Jadwigę i Andrzeja. Jest także dziadkiem 8 wnucząt (Anety, Agnieszki, Uli, Ani, Moniki, Beaty, Oli i Pawła), a także 7 prawnucząt (Mateusza, Tomasza, Asi, Karola, Nikoli, Tosi i Ignacego). Zawodowo, po wojnie pracował w Zakładach Budowlanych jako kierowca ciężkich maszyn budowlanych i drogowych.

Bolesław Grzegorczyk jest weteranem walk o niepodległość i za swoją służbę ojczyźnie został odznaczony min. Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Partyzanckim, Krzyżem Armii Krajowej, medalem „Zasłużony dla Województwa Lubelskiego”, „Medalem zasłużony dla miasta Lublina”. Jest członkiem Związku Inwalidów Wojennych Rzeczypospolitej Polskiej – od 1995r. pełnił funkcję chorążego pocztu sztandarowego uczestnicząc
w uroczystościach państwowych i kombatanckich oraz towarzysząc kolegom w ich ostatniej drodze. Wspomagał potrzebujących będąc członkiem komisji socjalno-bytowej. Ponadto jest członkiem Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych, Związku Piłsudczyków Rzeczypospolitej Polskiej Okręg Ziemi Lubelskiej w stopniu pułkownika.